Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Κική Δημουλά από τα "Εύρετρα"

"Άσπρες πασχαλιές φιλούν έφηβο"


Αδρανούσε ξαπλωμένος
πάνω στη μόλις ηλικίας του

σκεπασμένη
με κάτι ανάρμοστα σκληρό
ανάξιο για την ευαίσθητη ομορφιά του

κι αν ήταν ξύλο απλό
ίσως να το μετέπειθε μιλώντας του η θλίψη
μα ήτανε καπάκι και δε μετανοούσε

λευκό βαμμένο
μα αυτό
αντί να εξημερώσει το άγριο θέλημά του
το εξαγρίωνε χειρότερα

τί κι αν ήτανε ταιριασμένο
με τα ολόασπρα λουλούδια

τίποτα
αυτό το άσπρο επάνω στο λευκό
τα μαύριζε όλα.

Ο πατέρας, Σκυφτός, Απασχολημένος
βάναυσα να πνίγει
μέσα στη γούρνα των δακρύων του
ένα ένα τα αθώα του αναφιλητά

μη και τ' ακούσει το παιδί
και καταλάβει πώς δεν κοιμάται.

Αίφνης, ενώ βουβά η συντριβή
στη σειρά με τάξη αποχαιρετούσε
τον αποχωρισμό

μιά γροθιά χτυπώντας άγρια το καπάκι
επάνω ακριβώς στα τελευταία χείλη
του ασπασμού

ταρακούνησε το θαύμα ουρλιάζοντας
σήκω

αλλά δέ φάνηκε Λάζαρος κανείς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου